روز اول که تو را دیدم . . .     

آه کاش نمیدیدم . . .

زندگی شاید یک خیابان درازست

ـ که هر روز زنی بازنبیلی ازان میگذرد

زندگی شاید ریسمانی است که مردی باآن

                      ـ خودرا ازشاخه می اویزد

زندگی شاید

              طفلی است که ازمدرسه بر میگردد

یا عبور گیج رهگذری باشد

که کلاه ازسربرمی داردو رهگذری دیگر

ـ بالبخندی بی معنی می گوید:

                                        صبح بخیر

زندگی شایدآن لحظه مسدودیست

ـ که نگاه من درنی نی چشمان تو

                  ـ خودرا ویران می سازد

ودر این حسی است

که من ان راباادراک ماه

ـ وبا دریافت ظلمت خواهم امیخت

ـ آه ........

سهم من این است

                        سهم من این است

سهم من آسمانی ست که آویختن پرده ای

              آن را از من میگیرد