روز اول که تو را دیدم . . .     

آه کاش نمیدیدم . . .

زندگی شاید یک خیابان درازست

ـ که هر روز زنی بازنبیلی ازان میگذرد

زندگی شاید ریسمانی است که مردی باآن

                      ـ خودرا ازشاخه می اویزد

زندگی شاید

              طفلی است که ازمدرسه بر میگردد

یا عبور گیج رهگذری باشد

که کلاه ازسربرمی داردو رهگذری دیگر

ـ بالبخندی بی معنی می گوید:

                                        صبح بخیر

زندگی شایدآن لحظه مسدودیست

ـ که نگاه من درنی نی چشمان تو

                  ـ خودرا ویران می سازد

ودر این حسی است

که من ان راباادراک ماه

ـ وبا دریافت ظلمت خواهم امیخت

ـ آه ........

سهم من این است

                        سهم من این است

سهم من آسمانی ست که آویختن پرده ای

              آن را از من میگیرد

خدایا هنوز هم نمیدانم از این دنیا شکایت کنم یا سکوت 
نمیدانم
تنها که میشوم دلم پرواز میخواهد ،سکوت تنهایی عذابم میدهد مگر من چقدر در روز خلوت دارم با تو ،با تو که تمام راز زندگی منی تمام حس بودنم میان هیچ تمام روح زندگی در جسم فانی ام
دلم پرواز میخواهد به اوج ،به سوی تو بال های پرانه ها را میخواهم که آرام و بی صدا در حریم عشقت بسوزند ،کسی هست مرا یاری کند؟،راهی نشانم دهد؟،کسی صدای سکوت مرا میشنود؟
دلم پرواز میخواهد از جاده سبز دعا به آسمان به بیکران حضور ،جایی که فقط من باشم و تو و دیگر هیچ!
دلم پرواز میخواهد به یک هدف ،آنجا که رویای آرامشم را ساخته ام ،آنجا که تو با گوشه ی چشمی تمام موج های نا آرام اقیانوس روحم را آرامشی ابدی دهی
دلم پرواز میخواد به جایی برای زیستن ،آنجا که بدانم جز با واژه مرگ نمیشود بودن وزیستن ابدی را ترجمه کرد ،آنجا که بدانم جز با فنا شدنم ابدی نخواهم گشت
دلم پرواز میخواهد به لحظه ی یقین ،به آنجا که جز تو هیچ نبینم

سلام عزیزانم

ببخشید که زمانی زیاد طول می کشه تا به وبلاگم سر بزنم  آخه نمی شه

و دیگه نه حوصلش هست و نه دلش . فقط گهگاهی می آم و از دلم می نویسم .

دوستتون دارم

گفتم كه روي خوبت از من چرا نهان است
گفتا تو خود حجابي ور نه رخم عيان است
گفتم كه از كه بپرسم جانا نشان كويت
گفتا نشان چه پرسي آن كوي بي نشان است
گفتم مرا غم تو خوشتر ز شادماني
گفتا كه در ره ماغم نيز شادمان است
گفتم كه سوخت جانم از آتش نهانم
گفت آنكه سوخت جانم از آتش نهانم
گتم فراغ تا كي گفتا كه تا تو هستي
گفتم نفس همين است گفتا سخن همان است
گفتم كه حاجتي هست گفتا بخواه از ما
گفتم غمم بيفزا گفتا كه رايگان است
گفتم ز (فيض) بپذير اين نيم جان كه دارد
گفتا نگاه دارش غمخانه تو جان است